اکوسیستم اتریوم؛ مهم‌ترین پروژه‌های دیفای و NFT روی ETH

بلاگ صرافی ارز دیجیتال ناربیت
خلاصه مطلب

اکوسیستم اتریوم مجموعه‌ای از صرافی‌های غیرمتمرکز، پروتکل‌های وام، استیبل‌کوین‌ها، NFTها و لایه‌های دو است. در این مقاله هر بخش را با مثال و ریسک‌هایش ساده مرور می‌کنیم.

فهرست مطالعه

اکوسیستم اتریوم مجموعه‌ای از اپلیکیشن‌ها، توکن‌ها و شبکه‌هایی است که روی بلاک‌چین اتریوم (Ethereum) یا در امتداد آن ساخته شده‌اند؛ از صرافی‌های غیرمتمرکز و پروتکل‌های وام تا استیبل‌کوین‌ها، NFTها و لایه‌های دو. به زبان ساده، اتریوم مثل زمینی مشترک است که هزاران پروژه روی آن ساخته شده‌اند و می‌توانند با هم کار کنند. در این مقاله، دسته‌های اصلی پروژه‌های اتریوم را با مثال‌های شناخته‌شده مرور می‌کنیم و می‌بینیم هر بخش دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد. در پایان هم ریسک‌هایی را بررسی می‌کنیم که پیش از تعامل با این پروژه‌ها باید بشناسید. لازم نیست عجله کنید؛ قدم‌به‌قدم جلو می‌رویم.

اکوسیستم اتریوم یعنی چه؟

اتریوم فقط یک ارز دیجیتال نیست؛ یک بلاک‌چین برنامه‌پذیر است. یعنی توسعه‌دهندگان می‌توانند روی آن برنامه‌هایی به نام قرارداد هوشمند (Smart Contract) بنویسند که بدون واسطه و طبق قوانین از پیش تعیین‌شده اجرا می‌شوند. دستگاه فروش خودکار مثال ساده‌ای از این ایده است: پول را وارد می‌کنید، دکمه را می‌زنید و محصول را تحویل می‌گیرید، بدون اینکه فروشنده‌ای در کار باشد.

وقتی هزاران قرارداد هوشمند در کنار هم ساخته شوند و کاربران، توسعه‌دهندگان و توکن‌های مختلف با آن‌ها کار کنند، چیزی شکل می‌گیرد که به آن اکوسیستم اتریوم می‌گویند. ویژگی مهم این اکوسیستم ترکیب‌پذیری (Composability) است؛ یعنی پروژه‌ها مثل قطعات لگو به هم وصل می‌شوند. مثلاً می‌توانید یک استیبل‌کوین را در یک صرافی غیرمتمرکز تهیه کنید و همان را در یک پروتکل وام‌دهی سپرده بگذارید.

بخش بزرگی از این فضا زیر چتر «امور مالی غیرمتمرکز» یا دیفای (DeFi) قرار می‌گیرد؛ یعنی خدمات مالی‌ای که به‌جای بانک یا کارگزار، با کد اجرا می‌شوند. اگر هنوز با مفهوم پایه آن آشنا نیستید، پیشنهاد می‌کنیم اول مقاله دیفای چیست را بخوانید و بعد به این مطلب برگردید.

بیشتر دارایی‌هایی که در این فضا می‌بینید، توکن‌های ERC20 هستند؛ توکن‌هایی که از یک استاندارد مشترک پیروی می‌کنند و به همین دلیل کیف‌پول‌ها و اپلیکیشن‌ها به‌راحتی آن‌ها را می‌شناسند. توضیح کامل این استاندارد را در مقاله توکن ERC-20 آورده‌ایم.

سوخت همه این فعالیت‌ها خود اتر (ETH) است. برای هر تراکنش یا تعامل با قرارداد هوشمند، کارمزدی به نام گس (Gas Fee) با ETH پرداخت می‌شود. پس حتی اگر فقط بخواهید یک توکن دیگر را جابه‌جا کنید، به مقداری ETH در کیف‌پول خود نیاز دارید.

نقشه دسته‌های اکوسیستم با آیکون

دسته‌های اصلی در یک نگاه

جدول زیر نقشه‌ای ساده از بخش‌هایی است که در ادامه بررسی می‌کنیم:

دسته کاربرد اصلی نمونه پروژه‌ها
صرافی غیرمتمرکز تبادل توکن بدون واسطه یونی‌سواپ، کرو
پروتکل وام‌دهی سپرده‌گذاری و قرض گرفتن با وثیقه آوه، کامپاند
استیبل‌کوین دارایی با ارزش نزدیک به دلار USDT، USDC، DAI
NFT و بازارها ثبت مالکیت دارایی‌های دیجیتال منحصربه‌فرد اوپن‌سی، بلر
لایه‌های دو تراکنش ارزان‌تر و سریع‌تر با اتکا به امنیت اتریوم آربیتروم، آپتیمیزم، بیس

برای دیدن فهرست اپلیکیشن‌ها و مستندات رسمی، می‌توانید به وب‌سایت رسمی اتریوم (ethereum.org) هم سر بزنید.

صرافی‌های غیرمتمرکز روی اتریوم

صرافی غیرمتمرکز (Decentralized Exchange یا DEX) جایی است که در آن توکن‌ها مستقیماً از کیف‌پول شخصی شما و با قرارداد هوشمند مبادله می‌شوند. در این مدل، هیچ شرکتی دارایی شما را نگه نمی‌دارد و حساب کاربری به شکل رایج وجود ندارد. کیف‌پول خود را متصل می‌کنید و هر معامله را خودتان تأیید می‌کنید.

بیشتر DEXهای اتریوم به‌جای دفتر سفارش (Order Book) از مدل بازارساز خودکار (Automated Market Maker یا AMM) استفاده می‌کنند. در این مدل، گروهی از کاربران دو توکن را به نسبت مشخص در یک «استخر نقدینگی» (Liquidity Pool) قرار می‌دهند و بقیه با همین استخر معامله می‌کنند. قیمت هم با یک فرمول ریاضی و بر اساس نسبت دو توکن در استخر تعیین می‌شود.

یونی‌سواپ (Uniswap)

یونی‌سواپ از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین صرافی‌های غیرمتمرکز اتریوم است و نقش مهمی در محبوب شدن مدل AMM داشت. این پروتکل در طول زمان چند نسخه منتشر کرده و حالا علاوه بر شبکه اصلی اتریوم، روی چند لایه دو هم فعال است. توکن UNI توکن حاکمیتی (Governance Token) آن است؛ یعنی دارندگانش می‌توانند در رأی‌گیری درباره تغییرات پروتکل شرکت کنند.

کرو (Curve) و جمع‌کننده‌های DEX

کرو فایننس (Curve Finance) برای مبادله دارایی‌هایی طراحی شده که ارزش نزدیک به هم دارند، مثل استیبل‌کوین‌ها. به همین دلیل، در تبدیل USDC به USDT معمولاً اختلاف قیمت کمتری نسبت به استخرهای عمومی ایجاد می‌شود. در کنار این پروتکل‌ها، «جمع‌کننده‌های DEX» (DEX Aggregator) هم هستند که سفارش شما را بین چند صرافی تقسیم می‌کنند تا قیمت مناسب‌تری پیدا کنند.

دو مفهوم که قبل از اولین سواپ باید بدانید

  • لغزش قیمت (Slippage): فاصله بین قیمتی که انتظار دارید و قیمتی که معامله واقعاً در آن انجام می‌شود. در استخرهای کم‌عمق یا بازار پرنوسان، این فاصله ممکن است قابل‌توجه باشد.
  • ضرر ناپایدار (Impermanent Loss): اگر به‌عنوان تأمین‌کننده نقدینگی توکن در استخر بگذارید و قیمت یکی از دو توکن خیلی تغییر کند، ارزش سهم شما ممکن است از حالتی که همان توکن‌ها را ساده نگه می‌داشتید کمتر شود. کارمزدی که از معاملات دریافت می‌کنید، همیشه این ضرر را جبران نمی‌کند.

پروتکل‌های وام‌دهی و قرض

پروتکل‌های وام‌دهی نسخه غیرمتمرکز یک بازار پول هستند. گروهی از کاربران دارایی خود را سپرده می‌گذارند و بهره می‌گیرند و گروهی دیگر با گذاشتن وثیقه، از همین استخر وام می‌گیرند. نرخ بهره معمولاً ثابت نیست و با عرضه و تقاضا مدام تغییر می‌کند.

اصل مهم در این پروتکل‌ها وثیقه‌گذاری بیش از حد (Over-collateralization) است. چون هویت و اعتبار وام‌گیرنده بررسی نمی‌شود، ارزش وثیقه باید بیشتر از مبلغ وام باشد. مثال آموزشی: اگر معادل ۱۰۰۰ دلار ETH وثیقه بگذارید، فقط می‌توانید کمتر از این مبلغ استیبل‌کوین قرض بگیرید؛ سقف دقیق به نوع دارایی و تنظیمات هر پروتکل بستگی دارد.

اگر قیمت وثیقه آن‌قدر پایین بیاید که نسبت وام به وثیقه از حد مجاز بگذرد، بخشی از وثیقه به‌طور خودکار فروخته می‌شود تا وام تسویه شود. به این اتفاق لیکوئید شدن (Liquidation) می‌گویند و معمولاً جریمه هم دارد. پس قرض گرفتن در دیفای بدون شناخت دقیق نوسان وثیقه ممکن است به از دست رفتن بخشی از دارایی منجر شود.

آوه (Aave)

آوه یکی از بزرگ‌ترین پروتکل‌های وام‌دهی دیفای اتریوم است و از دارایی‌های متنوعی پشتیبانی می‌کند. این پروتکل هم مثل یونی‌سواپ روی چند شبکه فعال است. یکی از ابزارهای شناخته‌شده آن «وام آنی» (Flash Loan) است؛ وامی بدون وثیقه که باید در همان تراکنش برگردانده شود. این ابزار بیشتر به کار توسعه‌دهندگان و استراتژی‌های فنی می‌آید و برای کاربر تازه‌وارد ابزار روزمره‌ای نیست.

کامپاند (Compound) و پروتکل‌های مشابه

کامپاند از پیشگامان وام‌دهی غیرمتمرکز است و به رایج شدن توکن حاکمیتی و رأی‌گیری جامعه در این حوزه کمک کرد. با سپرده‌گذاری، توکن یا موقعیتی می‌گیرید که سهم شما را از استخر نشان می‌دهد. یادتان باشد بهره سپرده در این پروتکل‌ها متغیر است و تضمینی ندارد؛ ریسک باگ قرارداد هوشمند و نوسان دارایی همیشه کنار آن وجود دارد.

استیبل‌کوین‌ها روی شبکه اتریوم

استیبل‌کوین‌ها توکن‌هایی هستند که سعی می‌کنند ارزششان نزدیک به یک دارایی ثابت، معمولاً دلار آمریکا، بماند. بخش بزرگی از معاملات و سپرده‌های دیفای با همین توکن‌ها انجام می‌شود، چون کاربران می‌خواهند بدون خروج از بلاک‌چین، از نوسان شدید دور بمانند. اتریوم یکی از شبکه‌های اصلی صدور و گردش استیبل‌کوین‌ها است.

هر استیبل‌کوین روی اتریوم در واقع یک توکن ERC20 است، اما پشتوانه و سازوکار حفظ ارزش آن‌ها با هم فرق دارد. برای کاربر ایرانی که با تورم ریال آشناست، فهمیدن همین تفاوت مهم است؛ چون «ثابت بودن قیمت» به معنی نبود ریسک نیست.

نوع نمونه پشتوانه نکته مهم
متمرکز با پشتوانه فیات تتر (USDT)، یو‌اس‌دی‌سی (USDC) ذخایر اعلام‌شده نزد شرکت صادرکننده صادرکننده می‌تواند آدرس‌ها را مسدود کند
غیرمتمرکز با پشتوانه رمزارز دای (DAI) وثیقه رمزارزی در قراردادهای هوشمند به سلامت وثیقه و سازوکار پروتکل وابسته است

دای را ابتدا میکردائو (MakerDAO) راه‌اندازی کرد. این پروژه بعدها با نام اسکای (Sky) بازبرندسازی شد و استیبل‌کوین جدیدی به نام USDS هم معرفی کرد.

تتر روی اتریوم یا ترون؛ نکته مهم برای کاربران ایرانی

کاربران ایرانی معمولاً تتر را روی شبکه ترون (TRC20) جابه‌جا می‌کنند، چون کارمزد انتقالش معمولاً کمتر است. اما همین تتر روی اتریوم هم با استاندارد ERC20 وجود دارد و برای استفاده در پروتکل‌های دیفای اتریوم به نسخه ERC20 نیاز دارید. نکته حیاتی این است که شبکه مبدأ و مقصد باید یکسان باشد؛ ارسال به شبکه اشتباه ممکن است باعث از دست رفتن دارایی شود.

NFT و بازارهای آن

NFT یا توکن غیرمثلی (Non-Fungible Token) توکنی منحصربه‌فرد است که مالکیت یک دارایی دیجیتال را روی بلاک‌چین ثبت می‌کند. برخلاف یک واحد ETH که با هر واحد دیگر برابر است، هر NFT شناسه مخصوص خودش را دارد. برای آشنایی کامل با این مفهوم، مقاله NFT چیست را ببینید.

اتریوم خانه اصلی و اولیه NFTها بوده و استانداردهایی مثل ERC-721 و ERC-1155 برای ساخت آن‌ها روی همین شبکه شکل گرفته‌اند. مجموعه‌هایی مثل کریپتوپانکس (CryptoPunks) و باشگاه قایق‌رانی میمون‌های بی‌حوصله (Bored Ape Yacht Club) از نمونه‌های شناخته‌شده‌ای هستند که توجه زیادی به بازار NFT اتریوم جلب کردند.

بازارهای خرید و فروش NFT

بازارهایی مثل اوپن‌سی (OpenSea) و بلر (Blur) محل خرید، فروش و پیشنهاد قیمت برای NFTها هستند. این بازارها معمولاً دارایی شما را نگه نمی‌دارند و معامله از طریق کیف‌پول شخصی و قرارداد هوشمند انجام می‌شود. هر معامله کارمزد شبکه دارد و گاهی کارمزد بازار و حق امتیاز سازنده (Royalty) هم به آن اضافه می‌شود.

کاربردهایی فراتر از هنر دیجیتال

  • سرویس نام اتریوم (ENS): نام‌های خوانا مثل name.eth به‌جای آدرس‌های طولانی و پیچیده.
  • آیتم‌های درون‌بازی که مالکیتشان در اختیار خود بازیکن است.
  • بلیت رویدادها، کارت عضویت و گواهی‌های دیجیتال.
  • نمایش موقعیت تأمین نقدینگی در برخی صرافی‌های غیرمتمرکز به شکل NFT.

بازار NFT بسیار پرنوسان است و نقدشوندگی پایینی دارد. بسیاری از مجموعه‌ها بعد از دوره رونق، بخش بزرگی از ارزش خود را از دست دادند؛ پس قیمت‌های گذشته را نشانه‌ای از آینده ندانید.

لایه‌های دو؛ امتداد اکوسیستم

با بیشتر شدن استفاده از اتریوم، کارمزد بالا و شلوغی شبکه اصلی در زمان‌های پرترافیک به مشکلی جدی تبدیل شد. راه‌حلی که بخش بزرگی از جامعه اتریوم روی آن تمرکز کرد، رول‌آپ‌ها (Rollups) بودند؛ شبکه‌هایی که تراکنش‌ها را بیرون از شبکه اصلی پردازش و دسته‌بندی می‌کنند و خلاصه‌اش را روی اتریوم ثبت می‌کنند. سازوکار فنی و انواع این شبکه‌ها را در مقاله لایه دو کامل توضیح داده‌ایم.

از نگاه اکوسیستم، این شبکه‌ها امتداد همان اتریوم هستند. بسیاری از پروژه‌هایی که تا اینجا معرفی کردیم، از جمله یونی‌سواپ و آوه، روی آن‌ها هم فعال‌اند و کاربران با هزینه کمتر از همان خدمات استفاده می‌کنند. آربیتروم (Arbitrum)، آپتیمیزم (Optimism)، بیس (Base)، زی‌کی‌سینک (ZKsync) و استارک‌نت (Starknet) از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌ها هستند.

پل‌ها و انتخاب شبکه درست

برای جابه‌جا کردن دارایی بین شبکه اصلی و شبکه‌های لایه دوم از «پل» (Bridge) استفاده می‌شود. پل‌ها در سال‌های گذشته هدف چند هک بزرگ دنیای کریپتو بوده‌اند؛ برای همین بهتر است از پل‌های رسمی و شناخته‌شده استفاده کنید و اول با مبلغ کم امتحان کنید. همچنین هنگام برداشت از صرافی، مطمئن شوید شبکه انتخابی با شبکه کیف‌پول یا اپلیکیشن مقصد یکی است.

ریسک‌های تعامل با پروژه‌های اتریومی

اکوسیستم اتریوم پر از ابزارهای مفید است، اما آزادی عمل در آن با مسئولیت شخصی همراه است. در دیفای معمولاً کسی نیست که تراکنش اشتباه شما را برگرداند. بیایید ساده و شفاف مهم‌ترین ریسک‌ها را مرور کنیم.

ریسک‌ها

ریسک کد و قرارداد هوشمند

قرارداد هوشمند دقیقاً همان‌طور که نوشته شده اجرا می‌شود؛ اگر باگ داشته باشد، مهاجم ممکن است از آن سوءاستفاده کند. حتی پروژه‌های حسابرسی‌شده (Audited) هم کاملاً در امان نیستند. برای شناخت دقیق‌تر این موضوع، مطلب ریسک قرارداد هوشمند را بخوانید.

کلاهبرداری، فیشینگ و توکن‌های جعلی

هر کسی می‌تواند روی اتریوم توکن بسازد و نامش را شبیه پروژه‌های معروف انتخاب کند. سایت‌های جعلی هم با ظاهری شبیه سایت اصلی، از شما می‌خواهند کیف‌پول را متصل کنید و تراکنشی را امضا کنید. یکی از خطرناک‌ترین موارد، مجوز نامحدود خرج توکن (Token Approval) است که به یک قرارداد مخرب اجازه می‌دهد دارایی شما را جابه‌جا کند.

هشدار: عبارت بازیابی (Seed Phrase) کیف‌پول شما کلید همه دارایی‌هایتان است. هیچ پروژه، پشتیبان یا ادمین معتبری هرگز آن را از شما نمی‌خواهد.

نوسان قیمت و لیکوئید شدن

قیمت ETH و توکن‌های این اکوسیستم می‌تواند در مدت کوتاهی تغییرات شدیدی داشته باشد. اگر از وام یا اهرم استفاده کنید، این نوسان می‌تواند به لیکوئید شدن برسد. استیبل‌کوین‌ها هم ممکن است در شرایط بحرانی مدتی از ارزش هدفشان فاصله بگیرند که به آن دی‌پگ (Depeg) می‌گویند.

کارمزد و اشتباه شبکه

در زمان شلوغی، کارمزد گس شبکه اصلی ممکن است برای مبالغ کوچک نسبتاً زیاد باشد. ارسال توکن به شبکه یا آدرس اشتباه هم در بیشتر موارد برگشت‌پذیر نیست.

محدودیت دسترسی و مسدود شدن دارایی

برخی رابط‌های کاربری (Front-end) پروژه‌های دیفای دسترسی کاربران بعضی کشورها، از جمله ایران، را محدود می‌کنند. صادرکنندگان استیبل‌کوین‌های متمرکز مثل USDT و USDC هم می‌توانند آدرس‌ها را مسدود کنند. این ریسکی واقعی برای کاربر ایرانی است؛ منطقی‌ترین کار این است که شرایط استفاده هر سرویس را بخوانید و دارایی‌ای را که نمی‌توانید ریسک مسدود شدنش را بپذیرید، وارد چنین سرویس‌هایی نکنید.

چک‌لیست ساده پیش از هر تعامل

  1. آدرس سایت پروژه را از منبع رسمی پیدا کنید و آن را بوکمارک کنید.
  2. آدرس قرارداد توکن را با سایت رسمی یا مستندات پروژه تطبیق دهید.
  3. اولین تراکنش را با مبلغ کم انجام دهید.
  4. پیش از امضا، متن درخواست کیف‌پول را بخوانید و مجوز نامحدود ندهید.
  5. مجوزهای قدیمی را هر چند وقت یک بار بررسی و لغو کنید.
  6. فقط بخشی از دارایی را وارد کنید که از دست دادنش زندگی روزمره شما را مختل نکند.

سوالات متداول درباره اکوسیستم اتریوم

۱. برای استفاده از پروژه‌های اکوسیستم اتریوم به چه چیزی نیاز دارم؟

به یک کیف‌پول غیرحضانتی (Non-custodial) سازگار با اتریوم و مقداری ETH برای پرداخت کارمزد گس نیاز دارید. اگر می‌خواهید روی یک لایه دو کار کنید، ETH هم باید روی همان شبکه باشد. پیش از شروع، از عبارت بازیابی نسخه پشتیبان آفلاین و امن تهیه کنید و اول با مبلغ کم تمرین کنید.

خیر. نرخ بهره در این پروتکل‌ها متغیر است و با عرضه و تقاضا تغییر می‌کند. علاوه بر آن، ریسک باگ قرارداد هوشمند، نوسان ارزش دارایی سپرده‌شده و مشکلات احتمالی استیبل‌کوین‌ها هم وجود دارد. هر عددی که به‌عنوان بازده نمایش داده می‌شود، فقط تصویری از شرایط فعلی است و هیچ تعهدی برای آینده ندارد.

هر دو تتر هستند، اما روی دو بلاک‌چین متفاوت. نسخه ERC20 روی اتریوم است و در پروتکل‌های دیفای اتریوم به کار می‌رود؛ نسخه TRC20 روی ترون است و معمولاً کارمزد انتقال کمتری دارد. این دو نسخه مستقیماً به هم منتقل نمی‌شوند و هنگام انتقال، شبکه مبدأ و مقصد باید یکسان باشد.

خیر. ساخت توکن روی اتریوم ساده است و هر کسی می‌تواند توکنی با نام و نماد شبیه پروژه‌های معروف بسازد. ساخته شدن روی اتریوم به معنی تأیید یا امنیت پروژه نیست. همیشه آدرس قرارداد را از منبع رسمی بررسی کنید، تیم، کاربرد و نقدشوندگی پروژه را بسنجید و به وعده‌های سود بالا با احتیاط نگاه کنید.

جمع‌بندی

اکوسیستم اتریوم را می‌توانید مثل یک شهر ببینید: ETH سوخت آن است، صرافی‌های غیرمتمرکز بازارش، پروتکل‌های وام‌دهی بانک‌هایش، استیبل‌کوین‌ها پول نقدش، NFTها سند مالکیتش و لایه‌های دو بزرگراه‌هایی که رفت‌وآمد را ارزان‌تر می‌کنند. شناخت این بخش‌ها کمک می‌کند خبرها و پروژه‌ها را بهتر بفهمید و تصمیم آگاهانه‌تری بگیرید.

  • پروژه‌های اتریوم با قرارداد هوشمند کار می‌کنند و مثل قطعات لگو به هم وصل می‌شوند.
  • یونی‌سواپ، آوه، استیبل‌کوین‌ها و بازارهای NFT هر کدام نقش مشخصی در این اکوسیستم دارند.
  • بازده در دیفای متغیر است و همیشه با ریسک قرارداد هوشمند، نوسان و لیکوئید شدن همراه است.
  • انتخاب شبکه درست، بررسی آدرس‌ها و شروع با مبلغ کم، پایه امنیت شماست.

اگر بعد از بررسی این نکات تصمیم گرفتید با اتریوم و اکوسیستم آن بیشتر کار کنید، می‌توانید صفحه خرید اتریوم را در ناربیت ببینید و با خیال راحت و بدون عجله تصمیم بگیرید.

این مطلب صرفاً آموزشی است و توصیه مالی یا سرمایه‌گذاری محسوب نمی‌شود. پیش از هر تصمیم، ریسک‌ها را با شرایط مالی خود بسنجید.

علیرضا رحمانی پژوهشگر رمزارز و زیرساخت‌های بلاکچین است. در مقالاتش معماری صرافی‌ها، امنیت تراکنش و حفاظت از دارایی‌های دیجیتال را ساده و کاربردی توضیح می‌دهد.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تکمیل کپچا اجباری است. لطفاً تیک «من ربات نیستم» را بزنید.

اخبار مرتبط
بازار ارزهای دیجیتال
جدیدترین اخبار